Over GymMILFS en kantoorklerken…

  • 0

Over GymMILFS en kantoorklerken…

Het word nog eens wat… gisteren hardlopen en vandaag weer naar de sportschool geweest….. PuddingTarzan aka Captain Whitebeard pompte vanmorgen weer een hoop ijzer het luchtledige in… het is niet mijn ding… daar ben ik wel achter maar ik moet gewoon gezien mijn gezondheid fysiek sterker worden. Ik vind het maar een vreemd sfeertje op zo’n sportschool… van veel te zware papa’s en mama’s waar ik veel bewondering heb dat ze de mindset hebben gemaakt dat ze wat willen veranderen aan hun leefstijl tot de mega afgetrainde kantoorklerken (oww wat zijn we sterk al doen we zittend werk types).

Genieten doe ik ook op de sportschool hoor. Zo was er laatst een kneus schuin tegenover mij bezig met een apparaat waarmee je schouder en armspieren traint. Hij is bezig met 20 kilo (dit zie je dus aan waar het pennetje zit in de gewichten)… Hij is aan het puffen en zweten na zijn oefeningen en voor hij opstaat om naar een andere oefening te gaan prikt die gebaksvork het pennetje op 50 kilo…. WTF!!! goed ik kan daar dus van genieten…. wat een loser…..

Wat ook genieten is… de onderlingen afgunst tussen de GymMilfs zo als ik ze maar even noem… roddelen over elkaar als de ander er even niet bij is… “heb je haar gezien met dr dikke kont… tja die kipfiletjes gaan alleen maar weg als je er een mes in zet… nou hé meid een goede BH doet wonderen…. ”

Okay eerlijk… het is niets voor mij de sportschool en zie het als een noodzakelijk kwaad maar ik geniet enorm van het mensen kijken…..


  • 1

Running man!

Vanmiddag een rondje wezen rennen, ik heb als opdracht van mijzelf rustig te beginnen, dat lukt goed want Evy fluistert zwoel in mijn oor dat ik 8,7 km per uur loopt. Tussen de neus en lippen door van Evy zegt ze dat ze fier op mij is en ik ga rustig verder. Op het moment dat ik de 3 km aantik komt er een jonge dame van links aan lopen en rent een meter of 2 voor mij. Ik wist even niet wat te doen moet ik mijn testosteron laten zegen vieren en aanzetten dat ik er langs ga of blijf ik er achter lopen om van het uitzicht te genieten ;-). De het duiveltje op mijn rechterschouder zegt kom op Been er op en dr over, terwijl het engeltje zegt doe het niet je blaast je zelf op en dan betaal de de rekening met een langer herstel van je training. Ik moest onderwijl met een dikke glimlach terug denken aan afgelopen zondag toen ik met flinke groep mannen van middelbare leeftijd in Hillegersberg was gestart om hen te begeleiden op de fiets voor hun loopronde van 17km door het achterland heen. Tijdens deze run kwam er een dame in onze richting gelopen en deze werd meteen herkent door een groot aantal van de lopers. De dame in kwestie ik geloof dat ze Froukje heet lachte haar tanden bloot en voegde zich bij ons groepje.

Een ieder van ons hield spontaan zijn buik in en volgde het tempo van deze ranke dame. Langzaam ging zelfs het tempo omhoog en zag ik de zweetdruppels parelen en spetteren op het asfalt langs de Rotte. Toen na een kilometer of 5 Froukje linksaf ging terwijl wij rechtsaf moesten, ging het tempo omlaag, hoorde je de mannen zuchten en de schouders gingen hangen en de buikspieren kregen rust.

Dus boys will be boys en ik dacht ik ga deze dame voorbij op het moment dat ik aanzet en bijna naast haar loopt gaat ze naar links terwijl mijn route recht door was…. Kortom ik heb braaf rustig mijn 5 km gedaan op een tempo dat mij dit keer niet over de kop joeg. Over 2 dagen weer…..

 

Schermafbeelding 2015-10-05 om 16.26.16